130 yıl sonra devasa bir göl yeniden ortaya çıktı
19. yüzyılın ikinci yarısında 160 kilometre uzunluğa ve 50 kilometre genişliğe sahip olan, Mississippi Nehri’nin batısındaki en büyük tatlı su gölü unvanını taşıyan Tulare Gölü, bölgedeki tarımsal sulama faaliyetleri ve su yollarının değiştirilmesi nedeniyle 1890 yılına gelindiğinde tamamen kurumuştu. Eski göl tabanının kanal ağlarıyla örülü tarım arazilerine dönüştürülmesinin üzerinden geçen 130 yılı aşkın sürenin ardından, havza yeniden su kütlesine ev sahipliği yaptı.
2023 yılında Kaliforniya genelinde kaydedilen rekor düzeydeki kar ve yağmur yağışları, eriyen kar sularının eski göl yatağına akmasına neden oldu. Taşkınlar sonucunda su yüzeyi zirve noktasında 40 bin hektarlık alanı kapladı. Yükselen su seviyesi nedeniyle Corcoran şehri yakınlarındaki baraj ve setlerin güçlendirilmesi için acil altyapı çalışmaları yürütüldü.
Suyun geri dönüşü bölgedeki farklı gruplar üzerinde farklı sosyo-ekonomik ve çevresel sonuçlar doğurdu:
Su baskınları on binlerce hektarlık ekili araziyi kaplayarak ürünlerin imha olmasına ve bölgedeki tarımsal altyapının ciddi hasar görmesine yol açtı.
Bölgenin yerli halkı olan Tachi Yokutlar, ortaya çıkan su kütlesinde geleneksel balıkçılık faaliyetlerini ve ritüellerini gerçekleştirdi.
Bilim insanları ve çevreciler, suyun varlığıyla birlikte bölgede uzun süredir kayıt altına alınmayan kuş, balık ve amfibi türlerinin havzaya geri döndüğünü gözlemledi.
Gölün yeniden doğuşu kalıcı olmadı. Yağışların azalması ve buharlaşma neticesinde, bir yılın sonunda su yüzey alanı 40 bin hektardan bin hektarın biraz üzerine geriledi. Edinilen son verilere göre havza, 2023 öncesindeki kurak yapısına geri dönme sürecine girdi.