Olası bir uzay savaşında ABD’nin karşılaşacağı en büyük sorunlardan biri yalnızca kaybedilen uydular olmayabilir. Yeni bir rapora göre asıl darboğaz, imha edilen sistemlerin yerine yenilerini hızla üretecek yeterli sayıda nitelikli sivil çalışanın bulunmaması.
ABD Uzay Kuvvetleri tarafından finanse edilen ve RAND tarafından hazırlanan “Breaking Glass, Missing Hands” başlıklı çalışma, uzay sanayiindeki personel açığının savaş koşullarında ciddi bir üretim sorununa dönüşebileceğini ortaya koyuyor. Raporda askeri personelden çok, doğrudan uydu ve ilgili sistemlerin üretiminde görev alan sivil iş gücüne odaklanılıyor.
Araştırmaya göre personel eksikliği özellikle üç grupta yoğunlaşıyor. Bunların başında mühendisler geliyor. Temiz oda teknisyenleri, kaynakçılar ve lehimciler gibi uzman teknik çalışanlarda da önemli açıklar bulunuyor. Elektro-optik algılama ve radyasyon zırhlama gibi daha dar uzmanlık alanlarında ise durum daha da kritik. Raporda, sektörde nitelikli her bir çalışan için yaklaşık 19 açık pozisyon bulunduğu belirtiliyor. Buna güvenlik soruşturmalarının aylar sürebilmesi de eklendiğinde, kriz döneminde yeni personeli hızla üretim hatlarına dahil etmek daha da zor hale geliyor.
Sorunun bir diğer boyutu ise mevcut üretim süreleri. Bazı uydu sistemlerinin yenilenmesinin ortalama 10 yılı bulabildiği belirtilirken RAND, savaş gibi olağanüstü koşullarda bu sürenin 12 ila 24 aya indirilmesi gerektiğini değerlendiriyor. Mevcut iş gücü yapısıyla bu hedefin karşılanması ise oldukça güç görünüyor.
Raporda, savaş sırasında kaybedilen sistemlerin birebir aynısını yeniden üretmenin her zaman doğru yaklaşım olmayabileceğine de dikkat çekiliyor. Bunun yerine daha hızlı üretilebilecek ve değişen ihtiyaçlara uyarlanabilecek çözümlerin değerlendirilmesi öneriliyor.
RAND’in iş gücü açığını azaltmak için sunduğu önerilerin maliyeti ise ABD Uzay Kuvvetleri bütçesiyle karşılaştırıldığında oldukça sınırlı. Yıllık 4 milyon dolarlık burs programı, 1 milyon dolarlık tanıtım bütçesi ve 800 bin dolarlık tek seferlik iş gücü dönüşüm araştırması öneriliyor. Toplam maliyet, Uzay Kuvvetleri’nin 2027 mali yılı için öngörülen 32 milyar dolarlık bütçesinin yaklaşık yüzde 0,016’sına karşılık geliyor.
İş gücü açığı, herhangi bir askeri çatışma yaşanmasa bile ABD’nin uzay hedeflerini etkileyebilir. Beyaz Saray’ın 2030 yılına kadar yıllık fırlatma sayısını yaklaşık 200 seviyesinden 1. 000’in üzerine çıkarma hedefi bulunuyor. Bu büyüklükte bir artış, üretimden fırlatma altyapısına kadar çok daha fazla nitelikli çalışana ihtiyaç duyulacağı anlamına geliyor. Rapora göre mevcut insan kaynağı açığı kapatılmazsa sivil uzay sektöründeki personel yetersizliği, ABD’nin önümüzdeki yıllardaki uzay planlarının önündeki başlıca engellerden birine dönüşebilir.