Oregon kıyılarında 100 yılı aşkın süre önce kum hareketini azaltmak amacıyla başlatılan uygulama, bölgenin doğal yapısını önemli ölçüde değiştirdi. Coos Körfezi çevresine dikilen Avrupa sahil otu kumu tutarak kumulları sabitledi ancak zaman içerisinde açık ve hareketli kum alanlarının büyük bölümü bitki örtüsüyle kaplandı.
KUMU TUTSUN DİYE 1910’DA EKİLDİ
Avrupa sahil otu, 1910 yılında Coos Körfezi bölgesine kum tepelerini stabilize etmek ve erozyona karşı korumak amacıyla dikildi. İstilacı bitki daha sonra Oregon kıyıları boyunca hızla yayılmaya başladı. 1930’larda ise Columbia Nehri’nin ağzına yakın bir bölgeye başka bir kumul bitkisi kasıtlı olarak dikildi. Zamanla iki türün yayılmasıyla ön kumullardan iç kesimlere kadar uzanan geniş bir bitki örtüsü oluştu.
KUMULLAR NASIL BU KADAR HIZLI DEĞİŞTİ?
Hava fotoğrafları kıyıdaki dönüşümün boyutunu ortaya koydu. 1939’da Oregon kumullarının yaklaşık yüzde 20’si bitki örtüsüyle kaplıydı. Yaklaşık yarım yüzyıl sonra bu oran yüzde 80’in üzerine çıktı. Sahil otunun yayılmasından önce rüzgar kumu sürekli hareket ettiriyor, kumullar arasındaki açık alanların konumu mevsimlere göre değişebiliyordu. Avrupa sahil otu ise her yıl yaklaşık 1 metre kum altında kalmasına rağmen yaşamını sürdürebiliyor ve yer altındaki rizomları aracılığıyla yayılabiliyor. Bitki büyüdükçe kumu tutarak hareketini azaltıyor ve kumulları daha sabit hale getiriyor.
YEREL TÜRLERİN YAŞAM ALANI DARALDI
Açık kum alanlarının azalması, hareketli kumul ortamlarına uyum sağlayan yerel bitki ve hayvanların yaşam alanlarını etkiledi. Pembe kum mine çiçeği, Wolfe’un akşam çuha çiçeği ve gümüş phacelia bu değişimden etkilenen bitkiler arasında yer aldı. Kumulların açık bölümleri, nesli tehlike altında bulunan batı kum kuşu açısından da önem taşıyor. Bitki örtüsünün genişlemesiyle bu türlerin kullandığı açık kum habitatları giderek daraldı.
Araştırmalara göre istilacı bitkiler kumulların doğal gelişim sürecini başlatmadı ancak bu değişimi önemli ölçüde hızlandırdı. Oregon kıyılarındaki kumullar böylece doğal koşullarda gerçekleşmesi beklenenden çok daha hızlı biçimde bitki örtüsüyle kaplandı.
1993 yılında gerçekleştirilen çevresel değerlendirmede, eşsiz açık kumulların 2040’a kadar tamamen ortadan kalkabileceği öngörüldü. Kumulların eski yapısına döndürülmesi için ön kumulların kaldırılması gündeme geldi ancak bu yöntemin maliyetinin yüksek olduğu belirtildi.
OREGON YAYILMAYI DURDURMAYA ÇALIŞIYOR
İstilacı sahil otlarının kontrol altına alınması amacıyla mekanik ve kimyasal yöntemler kullanılıyor. Çalışmalar özellikle batı deniz kırlangıcı yuvalama alanları ile pembe kum mine çiçeği popülasyonlarının bulunduğu öncelikli bölgelerde yürütülüyor.
Uygulamaların amacı, Oregon kıyılarında geçmişte geniş alanlara yayılan açık ve hareketli kum habitatlarının bir bölümünü yeniden oluşturmak ve bu alanlara bağımlı yerel türlerin yaşam alanlarını korumak olarak açıklandı.