Bir yurt düşünün ki, ücreti birkaç saat geç yatıran öğrenciyi tebligatla korkutan fakat iş yurttan ayrılan öğrencilerin depozitolarını geri yatırmak olduğunda hiçbir aramayı ve mesajı cevaplamayan… Gözleri kâr hırsıyla bürünmüş yönetim, öğrencinin parasını “köyün” sermayesi yapmış durumda.
Evrensel gazetesinde yayımlanan “Öğrenci Köyü'nde Çifte Standart” başlıklı haberimde de okuyabileceğiniz üzere yurt yönetimi yaklaşık 3 aydır 9 bin 500 TL olan depozitolarımızı ödemiyor. Ödememekle kalmıyor, paralarımızın akıbetini sormak üzere yaptığımız telefon çağrılarını cevapsız bırakıyor. Üst üste yapılan 27 aramadan sonra telefonu açtığındaysa takvimden bir gün beğenip her arayan öğrenciye farklı bilgi vererek bizleri geçiştiriyor.
Köklü bir üniversitenin yurdu nasıl oluyor da bunca ay paralarımızı gasp edebiliyor? Bu para geçmişte köyün yönetimini üstlenen SKS tarafından mı sağlanmıyor yoksa bir devlet kurumu para trafiği en az şeffaflıkla yönetilebilsin diye mi özelleşti? Hal böyleyken öğrencilerin kafasında paranın neden halen ödenmediğine ilişkin ciddi soru işaretleri bulunmakta. Paraların kurum tarafından bu kadar süre boyunca nasıl değerlendirildiğiyse sır gibi saklanıyor.
Devredilir devredilmez depremzede öğrencilerden 3 aylık geriye dönük aidatı bir hafta içerisinde bulmasını talep eden kurum, şimdiyse henüz yenilenmemiş odalar için kişi başı 25 bin liralık zamlı ücret talep ediyor. Kendi bütçesini artırmak pahasına verdiği hizmet kalitesini “modern odalar” adı altında sınırlandıran köyde akşam yemeği bile verilmiyor; çamaşırlar istediğimiz zaman değil, ücret karşılığında yıkanıyor.
Kayıt yenileme söz konusu olduğunda öğrencinin karşısına bütün misafirperverliği(!) ile çıkan kurum, görüşmek için köyün kapısına kadar giden öğrencileri yurda dahi sokmadan güvenlikler aracılığıyla “Müsait değiliz” diyerek geri çeviriyor. Muhasebenin yeni kayıtlardan ötürü görüşemeyecek kadar yoğun olduğunu söylüyor. Peki kim bu muhasebe? Bizleri öğrenci değil müşteri olarak gördükleri alenen ortadayken muhatabımızı bile öğrenemediğimiz bu tutarsız duruma karşın haftalardır hakkımızı arıyoruz.
KYK yetersiz, özel yurtlar imkânsız
KYK yurtlarının kapasitelerinin azlığını fırsat bilip öğrencileri bu fahiş fiyatlara mecbur bırakan bir sistemle karşı karşıyayız. Yurttan ayrılırken geri almak üzere emanet ettiğimiz paramıza aylardır ulaşamıyorken; meydanlarda, sokaklarda, kampüslerde yan yana durmamızın önemini bir kez daha anlıyoruz. Zira İzmir’de geçinebilmek için 9 bin 500 TL bizler açısından azımsanacak bir tutar değil. Yeni bir eve çıkarken kira ve depozito, taşınma masrafı, ulaşım ve günlük ihtiyaçlar derken öğrenci bütçesinde önemli bir yer tuttuğunun yetkililer de en az bizim kadar farkında. İzmir’deki ulaşım ve barınma ücretlendirmelerinin her geçen gün daha da arttığı bu günlerde ihaleyi devletten alan firma öğrencilere kolaylık sunması gereken yerde işimizi daha da zorlaştırıyor. Köyün imkanlar içindeki imkansızlıklarını göz önünde bulundurduğumuzda dayatılan zam kabul edilemez bir hale geliyor.
Kurum, yapılan şikayetlere cevaben 10 Eylül’de ödemeyi tamamlayacağını -geçtiğimiz haftalardaysa önce 10 Temmuz ardından 10 Ağustos tarihini vermişti- söylemesine rağmen siz bu satırları okurken onlarca öğrenci hala depozitosunu bekliyor. Biliyorsunuz ki Ege Üniversitesi en çok bütçe hibe edilen kurumlardan biri. Gelin görün ki bu bütçe bizlerin refah içinde barınması için kullanılmıyor.
Öğrencinin barınma hakkının giderek piyasalaştığı, barınma giderlerinin her geçen gün daha da arttığı, emeğin sömürülüp muhatapların kapı duvar kaldığı bu tabloda sorumuz basit: Öğrenciden aidatı günü gününe yatırmasını isteyenler, öğrencinin parasını ne zaman geri ödeyecek? Gerici rejimin barınmayı tekelleştiren anlayışını kabul etmiyoruz!
31 yıldır emeğin sesi olan Evrensel, gücünü sadece okurlarından alıyor. Emeğin sesinin daha gür çıkması için sen de güç ver.