Sağlıklı bir omurga arkadan bakıldığında düz bir hat üzerinde uzanırken, skolyoz hastalığında omurlar sağa veya sola doğru en az 10 derece eğilir ve kendi etrafında döner. Bu yapısal bozukluğun çok büyük bir kısmının nedeni tıp dünyasında henüz tam olarak çözülememiştir ve bu duruma "idiyopatik skolyoz" adı verilir. Genetik yatkınlık, hamilelik dönemindeki gelişimsel kusurlar, sinir-kas hastalıkları veya bacak boyu eşitsizlikleri de bu eğriliği tetikleyen önemli nedenler arasında yer almaktadır. Hastalık özellikle hızlı büyüme dönemindeki ergenlik çağında sinsi bir şekilde ilerleme eğilimi gösterir.
Skolyoz, ilk evrelerde çocuklarda veya yetişkinlerde herhangi bir şiddetli ağrıya yol açmadığı için fark edilmesi oldukça güç, sinsi bir yapıya sahiptir. En tipik belirtisi, arkadan bakıldığında omuz seviyelerinin birbirinden farklı olması ve bir kürek kemiğinin diğerine göre daha çıkıntılı durmasıdır. Kalça hatlarında asimetri, kolların gövdeye olan mesafesindeki dengesizlik ve öne eğilindiğinde sırtın bir tarafında oluşan kabarıklık hastalığın en net klinik sinyalleridir. İleri derece vakalarda ise omurganın akciğerlere baskı yapması sonucu nefes darlığı, kronik sırt ve bel ağrıları baş göstermeye başlar.
Skolyoz şüphesi olan bir kişide tanı süreci, uzman bir hekimin yapacağı çok basit ama hayati bir fiziksel muayene ile başlar. "Adam's Öne Eğilme Testi" adı verilen bu yöntemde hasta kollarını aşağı salarak öne doğru eğilir ve hekim sırt bölgesindeki asimetriyi gözle kontrol eder. Eğriliğin varlığını, yönünü ve derecesini kesin olarak belirlemek için ise tüm omurgayı içine alan boy grafisi (skolyoz röntgeni) çekilir. Çekilen bu röntgen üzerinde yapılan milimetrik ölçümlerle "Cobb Açısı" hesaplanır ve bu açıya göre hastalığın evresi ile tedavi haritası netleştirilir.
Skolyoz tedavisinin seyrini ve başarı oranını belirleyen en temel kriter, röntgen filmi üzerinde ölçülen Cobb açısının kaç derece olduğudur. Tıbbi literatürde 10 derecenin altındaki omurga eğrilikleri skolyoz olarak kabul edilmez ve sadece "asimetri veya duruş bozukluğu" olarak adlandırılıp takibe alınır. Açının 10 ile 20 derece arasında olması hafif skolyoz, 20 ile 40 derece arasında seyretmesi ise orta derece skolyoz olarak sınıflandırılır. Eğriliğin 40 derece ve üzerine çıkması ise ileri derece skolyoz olarak tanımlanır ve hastanın iç organ fonksiyonlarını tehdit etmeye başlar.