Hava sıcaklıklarının düşmesiyle birlikte bahçelerde sıkça görülen yılanlar gözden kayboluyor. Martha Stewart dergisinin uzman görüşlerine dayanarak aktardığı bilgilere göre, soğukkanlı canlılar olan yılanlar kış döneminde yok olmuyor; düşük sıcaklıklardan korunmak amacıyla daha korunaklı alanlara çekiliyor.
Ektotermik canlılar olmaları sebebiyle vücut ısılarını dış ortam sıcaklığına göre ayarlayan yılanlar, sonbaharın gelmesiyle birlikte metabolik faaliyetlerini yavaşlatıyor. Kalp atışı ve solunumu yavaşlayan yılanlar, "brumasyon" adı verilen bir dinlenme dönemine giriyor.
Geleneksel kış uykusundan (hibernasyon) farklılık gösteren bu süreçte yılanlar tamamen uyumuyor, ancak hareket kabiliyetleri belirgin şekilde azalıyor. Sindirim sistemleri düşük sıcaklıkta çalışmadığı için beslenmeyi kesen sürüngenler, yaşamlarını sonbaharda depoladıkları yağlarla sürdürüyor.
African Snakebite Institute uzmanlarından Sake van Wijk, kar yağışlı ve uzun kışların yaşandığı soğuk iklimlerde brumasyon sürecinin kaçınılmaz olduğunu, buna karşın daha ılıman bölgelerde yılanların kış boyunca zaman zaman aktif kalabildiğini belirtti.
Save the Snakes kuruluşu yöneticisi Michael Starkey ise kışın yaşanan güneşli günlerde yılanların su içmek veya ısınmak için geçici olarak sığınaklarından çıkabileceğini ifade etti.
Sıcaklığın sabit kaldığı alanları tercih eden yılanlar; bahçelerdeki kemirgen yuvaları, taş duvar aralıkları, odun yığınları, kompost kütleleri ve yapı altlarındaki boşluklara çekiliyor.
Florida Üniversitesi'nden herpetoloji uzmanı Brooke DeMoor, ahır ve kiler gibi yapıların yanı sıra sac ve tahta birikintilerinin de yılanlar için cazip korunaklar oluşturduğunu paylaşıyor. Çizgili yılanlar gibi bazı türler ise vücut ısılarını koruyabilmek adına kışlık alanlarda toplu halde bulunabiliyor.
Sığınak tercihlerinde yılanın zehirli olup olmaması da rol oynuyor. Zehirsiz türler yerleşim yerlerine yakın bahçelerde kışlayabilirken, zehirli yılanlar insan faaliyetlerinden uzak, derin kayalık çatlaklarını ve tenha delikleri tercih ediyor.
Yılanların pasif döneme geçmesi, kış aylarında fare, tarla faresi ve zararlı böcek popülasyonlarında geçici bir artışa yol açabiliyor. Ancak havaların ısınmasıyla sığınaklarından çıkan yılanlar, acıkmış bir şekilde avlanmaya başlayarak ekosistemdeki zararlı dengesini doğal yollardan tekrar sağlıyor.